14 yaşındayım. 28 Mart/ İstanbul
Hayalim yazar olmak ve bunu gerçekleştirebileceğim bir kitap yazıyorum şuan... Adını bir türlü bulamadım nedense... Baş kararkterler İlkay ve Eylül. Konusunu anlamış olmalısınız. Sonu pek istemesem de hüzünlü olacak gibi. Şu an bitmek üzere. Umarım okur ve beğenirsiniz.
Logan Lerman'ın fanatik hayranıyım. Ne demek istediğimi anlamışsınızdır. O kadar çok seviyorum ki onu en son izlediğim filminde ağladım. Belki saçma ama seviyorum işte. Çünkü beni bırakma korkusu yok. Bu yüzden hayal kırıklığına uğramayacağım çünkü bu duygu en nefret ettiğim şeydir. Ayrıca şimdi gidip de resimlerine bakıp ona hasta olayım falan demeyin. Bu konuda çok kıskancım. Onu bırakmamı sağlayacak tek şey... Sevgilimdir. Şu an böyle bir durum söz konusu değil çünkü sevgilim yok :)
Ve ben bir directioner'ım. Tanımıyorum demeyin! Niall, benim için birtanedir :)
Bir de mimar olmak istiyorum işte... Boğaziçin'de okuyabilirsem bu hayalim tamamıyla gerçek olur.
Bir şeyleri kafama takmam asla... Herşeyin iyi yönünü görmek isterim.
Beni seveni severim her zaman. Değer verilecekelere değerini veririm.
Güzel olduğumu söylerler ben kendimle barışığım, bu yüzden aksini söyleyemem. Gözlerim çok güzelmiş, peh! ' Böyle sevgilim olsun.' isterdim diyolar da böyle düşünen kişi yok şu an çevremde. Gözlerimin farklı bir yanı yok ki... Sadece kahverengi :)
Bana göre erkekler iki tiptir:
1) Şımarık ve yavşak olanlardan nefret ederim. Hani şu kızlardan uzak durmayan. Sürekli laubali hareketlerde bulunan tipler...
2) Nazik ve sevecen erkekler... Kızlara nasıl davranması gerektiğini ve sevmeyi bilenler... Gülüşüne hasta olduğum sarışın çocuklar...
Çok mu konuşuyorum. Yakın olduğum kişiler yanımdayken çok gevezeyimdir ama dışardan gören sessiz sanar beni. Şu anda sanırım geveze olduğumu düşünüyorsunuz. Bunu istemem.
Kibirli olduğumu da düşünmeyin lütfen! Sadece sevcen olmaya çalışıyorum. :)